HÉYZE (Heyse) Paul (15.3.1830, Berlin – 2.4.1914, Münxen) – alman yazıçısı. Nobel mükafatı laureatı (1910). Berlin vә Bonn (1847–51) un-tlәrindә klassik vә roman filologiyası, incәsәnәt tarixi üzrә tәhsil almışdır. “Sәnәt sәnәt üçündür” ideyasının tәsbit edildiyi Münxen şairlәr dәrnәyinin liderlәrindәn biri olmuşdur. H.-nin yaradıcılığında son romantizm vә bidermayer üslublarının әlamәtlәri birlәşir. Müxtәlif janrlarda yazmış, H.-nin daha çox novellaları mәşhurdur: “Arrabiata” (1853), “Treppidәn olan qız”, “Tibr sahilindә” (hәr ikisi 1855) vә s. H.-nin poeziyası da populyar idi: “Mahnılar vә rәsmlәr” (1877) “İtaliyadan şeirlәr” (1880) topluları vә s. Bir çox şeirinә musiqi bәstәlәnmişdir (R.Şuman, İ.Brams vә b.). H.-nin romanları nәsillәrin qarşılıqlı münasibәtinә, yaradıcılıq mәsәlәlәrinә hәsr olunmuşdur: “Əsrin övladları” (1873), “Cәnnәtdә” (1875), “Merlin” (1892) vә s. Tarixi “Lüdviq Bavaryalı” (1862) vә Bibliya süjetlәrinә “Maqdalalı Mariya” (1899) adlı dramların, “Gәnclik xatirәlәri vә etiraflar” (1900) avtobioqrafik әsәrinin müәllifidir. H. Kurtsla birgә “Alman novellaları xәzinәsi” (1871–76) toplusunu çap etdirmişdir; şeir vә novellalar antologiyalarını tәrcümә vә nәşr etmәklә alman oxucularının italyan әdәbiyyatı ilә tanış olmaları üçün böyük işlәr görmüşdür.
