HİDAYƏT Əfsәhәddin, H i d a y ә t Ə m i r (әsl adı Hidayәtüllahdır; ?, Tәbriz – tәqr. 1498) – 15 әsr Azәrb. şairi. Ağ qoyunlu hökmdarı Uzun Hәsәnin ölümündәn sonra onun oğlu Xәlil Mirzәnin sarayında böyük әmir rütbәsinә qәdәr yüksәlmiş, az sonra onun qardaşı Sultan Yaqubun [1478–90] sarayında xidmәt etmişdir. Haqqında ilk mәlumatı C.Dәvvani “Əxlaqi-Cәlali” kitabında vermişdir. Katib Çәlәbi “Kәşf üzzunun...” әsәrindә şairin divanı olduğunu göstәrmiş, Qafzadә Əbdülfәyyaz isә “Zübdәt ül-beytan” (1620) tәzkirәsinә divanından nümunәlәr salmışdır. Türk әdәbiyyatşünası A.Qaraxan H.-in divanının dörd әlyazma nüsxәsini (Dublinin Çester Betti, Oksfordun Bodli, İstanbulun Topqapı Sarayı Muzeyi kitabxanalarında vә Londonda F.S.Stivensenin şәxsi kitabxanasında saxlanılır) aşkar etmiş vә onların tәsvirini verәn mәqalәsindә 1487 ildә Pir Hüseyn Katib tәrәfindәn yazıya alınmış Bodlian nüsxәsinin daha mükәmmәl olduğunu qeyd etmişdir. H.-in yaradıcılığının әsasını aşiqanә qәzәllәr tәşkil edir; lirikasında xalq danışıq dilindәn gәlәn obraz vә ifadәlәrә geniş yer verilmiş, vәfa, sәdaqәt, fәdakarlıq hisslәri bәdii әksini tapmışdır. Əsәrlәri 15 әsr Azәrb. әdәbi dilinin öyrәnilmәsi baxımından әhәmiyyәtlidir.










