HİDƏCİ Mәhәmmәd Mövsumәli oğlu (1853, Zәncan, Hidәc k. – 1928, Tehran) – Azәrb. şairi. Kәndli ailәsindә doğulmuşdur. 1879–87 illәrdә Qәzvin vә Tehranda, sonradan Nәcәf ş.-ndә tәhsil almışdır. 1892 ildәn Tehranda mәdrәsәdә dәrs demişdir. Azәrb., fars vә әrәb dillәrindә yazmışdır. H.-nin şeirlәri ilә birlikdә elmi әsәrlәrinin dә daxil olduğu “Külliyyati-divani-Hidәci”, hәmçinin lirik vә fәlsәfi qәzәllәri, qәsidәlәri, nәsr әsәrlәrinin daxil olduğu digәr külliyyatları da Zәncanda vә Tәbrizdә dәfәlәrlә nәşr olunmuşdur. “Risaleyi-duxaniyyә” (“Tütün risalәsi”, 1892) әsәri mәşhurdur. Nәsihәtamiz, sosial eybәcәrliklәri vә әxlaqi qüsurları pislәyәn satirik әsәrlәr dә yazmışdır. “Şәrhi-mәnzum” (әrәb dilindә, 1925) adlı fәlsәfi әsәri var.
Ə s ә r i: Şeirlәr, “Cәnubi Azәrbaycan әdәbiyyatı antologiyası” kitabında, c.1, B., 1981.










