HİPERAKTİVLİK, u ş a q l a r d a; yaxud h i p e r a k t i v l i k l ә m ü ş a y i ә t o l u n a n d i q q ә t ç a t ı ş m a z l ı ğ ı s i n d r o m u – normal uşağa xas olmayan diqqәtsizlik, fikrin yayınması, hәrәkәtlilik, yüksәk aktivlik, sosial davranışda vә intellektual fәaliyyәtdә impulsivliklә özünü göstәrir. Bunun nәticәsindә hiperaktiv uşaqda әtrafdakılarla münasibәtdә problemlәr, davranış pozuntuları, tәdrisdә çәtinliklәr vә s. baş verir. Bununla bәrabәr belә uşaqların zehni inkişafı normaya uyğun olur. H.-in ilk әlamәtlәri mәktәbәqәdәr yaşda meydana çıxır, mәktәblilәr arasında onun ümumi yayılma dәrәcәsi 3–5 % tәşkil edir, oğlanlar arasında H.-yә, qızlara nisbәtәn, 4–9 dәfә çox tәsadüf edilir. Kanada tәdqiqatçısı V.Duqlasın әsәrlәrindә göstәrildiyi kimi, H. zamanı әsas defekt iradi diqqәtin vә nәzarәtin tәnzimlәnmә mexanizmlәrinin çatışmazlığı ilә әlaqәdardır. H.-in sәbәblәri tam aydınlaşdırılmamışdır, etiologiyasının çoxamilli (genetik, üzvi, psixoloji sәbәblәrin qarşılıqlı tәsiri) olması ehtimal edilir. H.-i normal yüksәk hәrәki aktivlikdәn, uşağın temperament xüsusiyyәtlәrindәn vә zahirәn H.-lә oxşar olan bir sıra patoloji vәziyyәtlәrdәn fәrqlәndirmәk lazımdır. H.-in müalicәsindә dәrman terapiyası, psixoloji vә pedaqoji mәşğәlәlәr birlikdә aparılır.










