HOMONÓMİYA (homo... + yun. νόμοϛ –qanun) – 1) şüalı simmetriya prinsipi ilә qurulmuş orqanların hissәlәrinә görә yerlәşәn strukturların uyğunluğu: mәs., onurğalıların әtraflarının barmaqları, dәrisitikanlıların radiusları vә radiuslararası bölmәlәri vә i. a.; ümümi homologiyanın formalarından biri. Bu mәnada termin ilk dәfә E.Hekkel tәrәfindәn işlәdilmişdir (1866). 2) H. vә ya homonom metameriya bәdәnin müxtәlif seqmentlәrinin quruluşuna vә funksional xüsusiyyәtlәrinә görә bir-birinә uyğunluğundan irәli gәlәn primitiv metameriya forması. Mәs., hәlqәvi qurdların bәdәn metamerlәrindә daxili orqanlar (sinir düyünlәri, ifrazat vә cinsiyyәt sistemlәrinin quruluşu), xarici çıxıntılar (parapodilәr, qәlsәmәlәr) vә b. tәkrarlanır. Homonom metameriya tәkamülün gedişindә diferensiasiya nәticәsindә heteronom metameriya ya keçir (bax Heteronomiya).










