HÖFFDİNQ Harald (11.3.1843, Kopenhagen – 2.7.1931, Kopenhagen) – Danimarka filosofu. Kopenhagen Un-tinin prof.-u (1883–1915) olmuşdur. H.-ә S.Kyer keqor, İ.Kant, hәmçinin ingilis pozitivizmi tәsir etmişdir. Fәlsәfә tarixi, etika, din fәlsәfәsi, psixologiya, mәntiq vә idrak nәzәriyyәsinә dair müxtәlif dillәrә tәrcümә olunmuş vә çox vaxt tәdris kursu kimi istifadә edilmiş çoxsaylı әsәrlәrin müәllifidir. G.V.F.Hegelin tәsiri altında ayrı-ayrı filosofların tәlimlәrini vahid fikrin inkişaf mәrhәlәlәri kimi nәzәrdәn keçirirdi (“Den nyere Filosofis historie” – “Ən yeni fәlsәfә tarixi”, 1894–1895). Empirizm vә pozitivizmin prinsiplәrini Kantın tәnqidi fәlsәfәsinin әsas müddәaları ilә birlәşdirmәyә çalışırdı (“Den mennesekelige Tanke, dens Former og dens Opgaver” –“İnsan tәfәkkürü, onun formaları vә vәzifәlәri”, 1910). Psixologiyanı mәntiqin, etikanın vә insanı öyrәnәn digәr elmlәrin әsası kimi nәzәrdәn keçirirdi. İradәni şüurun aparıcı funksiyası hesab edәn H. şәxsiyyәti tәdqiq etmәdә psixi fәallıq prinsipinә böyük әhәmiyyәt vermişdir.
Ə s ә r l ә r i: Очерки психологии, основанной на опыте. М., 1896; Ч.Дарвин, его жизнь и учение. СПб., 1896; О принципах этики. Од., 1898; Философские проблемы. М., 1905; Современные философы. СПб., 1907; Психологические основы логических суждений. М., 1908; Философия религии. 2-е изд. СПб., 1912.
