XALQ YARADICILIĞI, x a l q s ә n ә t i – peşәkar yaradıcılığa qarşı qoyulan sintetik sәnәt növü. X.y. әzәldәn ayinlәr, din, әmәk fәaliyyәti vә insanın mәişәti ilә әlaqәdar olaraq yaranmışdır; әnәnәvi mәdәniyyәtin sinkretizminә aiddir, varislik vә әnәnәlәr әsasında kollektiv bәdii yaradıcılıq kimi inkişaf edir. Buraya şifahi X.y. aid edilir [xalq bәdii yaradıcılığı, xalq musiqisi (Aşıq havaları, İnstrumental musiqi vә s.), xalq teatrı (Kos-kosa, kilimarası, şәbih, Tapdıq çoban, Tәnbәl qardaş vә s.), rәqs, memarlıq (әnәnәvi tikililәrin bir çox növü, o cümlәdәn ağac memarlığı), tәsviri vә dekorativ-tәtbiqi sәnәt (bәdii şәkildә işlәnilmiş әmәk alәtlәri, ev avadanlığı vә mәişәt әşyaları), oyuncaqlar, lubok vә s.]. X.y.-nda yayılmış әn mühüm bәdii-texnoloji proseslәr sırasına dulusculuq, toxuculuq, naxış, toxuma, hörmә, bәdii oyma, dekorativ divar naxışı, bәdii döymә, bәdii tökmә, zәrb etmә vә s. daxildir. X.y.-nın әn ümumi bәdii elementi ornamentdir. 19 әsrdәn intensiv inkişaf edәn bәdii kustar istehsal, sәnәtkarlıq әnәnәvi ev istehsalından qәti olaraq ayrılır. Bu dövrdәn başlayaraq peşәkar memar vә rәssamlar şüurlu surәtdә X.y. estetikasına üz tutur vә bundan öz әsәrlәrindә istifadә edirlәr.










