İBRAHİMİ Firidun Qәni oğlu (20.11.1919, Cәnubi Azәrb.-ın Astara ş. – 22.5. 1947, Tәbriz) – Cәnubi Azәrb.-da millidemokratik hәrәkatın rәhbәrlәrindәn biri. 1943 ildәn İran Xalq Partiyasının üzvü idi. Tehran un-tinin hüquq fakültәsini bitirmişdi (1945). Tәlәbәlik illәrindә inqilabi hәrәkata qoşulmuş, İran Xalq Partiyasının orqanı “Xavәre Nov” (Tәbriz) qәzetinin redaktoru olmuşdur. İ. Tәbrizdә Azәrbaycan Demokrat Firqәsinin qurultayında (1945, oktyabr) Milli Mәclisә nümayәndә seçilmişdi. 1945 il dekabrın 12-dә Azәrb. Milli hökumәtinin baş prokuroru tәyin edilmişdi. Parisdә sülh konfransında (1946) iştirak etmişdir. İ. әksinqilabi qüvvәlәrә qarşı mübarizә aparan “Babәk” adlı könüllü dәstәlәrin tәşkilatçılarından idi. “Ettelaat”, “Ajir”, “Rәhbәr”, “Mәrdom”, “Zәfәr”, “Siyasәt”, “Azәrbaycan” vә s. qәzetlәrdә imperializmi ifşa edәn publisistik mәqalәlәr yazmışdır. Əksinqilabi qüvvәlәr Tәbrizә soxulduğu zaman (1946, dekabr) qaragü ruhçular tәrәfindәn hәbs olunan İ. bir müddәtdәn sonra edam edilmişdir. M.İbrahimovun “Gәlәcәk gün” romanında, M.Gülgünün “Firidun” poemasında İ.-nin bәdii obrazı yaradılmışdır.
